handen 2

 

Je hebt een zwangerschapstest gedaan en je bent zwanger. Je bent blij, het liefst wil je het wel van de daken schreeuwen: ” wij zijn zwanger en worden papa en mama”!

Je bent trots op jezelf en je lijf. Er gebeurt zoveel in je lichaam. Je kunt het niet bevatten, je lichaam is in staat een baby te maken. Een wondertje, een uniek mensje. Dat voelt geweldig. Maar ook abstract in het begin.

Er begint een nieuwe fase in jullie leven, wat mooi en bijzonder.

De zwangerschap is nog steeds omkleed met gevoelens van vertedering, verwondering, blijdschap, hoge verwachtingen en het heeft een groot roze wolk gehalte. Overal zie je prachtige blije aanstaande moeders, met een partner die vertederend zijn handen op haar buik legt en ze kijken lachend de wereld in.

De maatschappij heeft nog steeds een bepaald verwachtingspatroon van de vrouw, moeder worden is een natuurlijk gegeven, vrouwen zijn nu eenmaal zorgzaam. En natuurlijk zijn vrouwen altijd gelukkig als ze zwanger zijn en een baby krijgen. Het krijgen van een kind is nu eenmaal een grote wens van vrouwen. Dus je moet genieten van de zwangerschap en het moederschap. Je wilde dit toch zelf? Vooral niet je vuile was buiten hangen en klagen dat het zwaar is.

 

Helaas wordt er nog steeds anno 2017 niet verteld dat er ook negatieve kanten zitten aan het moeder en ouderschap, en dat je te maken kunt krijgen met gevoelens die je nooit had verwacht.

Tegenwoordig bereiden vrouwen en hun partners zich goed voor op de zwangerschap en bevalling. Ze hebben de keuze uit een enorm aanbod zwangerschaps- cursussen, waar willen ze bevallen, hoe willen ze bevallen, willen ze pijnbestrijding etc…Er zijn ook speciale vaderschapscursussen.

Maar nog steeds wordt er niet uitgelegd aan vrouwen dat het ook anders kan lopen, dat je je ook depressief kunt gaan voelen tijdens je zwangerschap. Het zou prachtig zijn als een aanstaande moeder van het begin tot het einde wordt bijgestaan door een en dezelfde persoon, (hierdoor zijn de doula’s ontstaan). Verloskundigen krijgen er wel steeds meer oor naar en ook mijn eigen training draagt eraan bij dit item bespreekbaar te maken. De informatie verstrekking tijdens de zwangerschap richt zich vooral op de biologische en technische kant van de zwangerschap, de bevalling en het ontzwangeren. Het is vaak gemakkelijker om over extractie en keizersnede te spreken dan over psychische problemen die je kunt tegenkomen. Men spreekt nog steeds niet graag over zaken als zwangerschaps-postpartum depressie of een kraambed psychose. Ook de aanstaande moeder wil dit liever niet onverbloemd horen en past hierbij struisvogelpolitiek toe.

 

In de zwangerschap is het herkennen van een depressie lastig, vermoeidheid hoort bij de zwangerschap, het hebben van minder eetlust en minder slapen zijn ook normaal, het concentreren kost meer moeite. Dit alles hoort ook bij een zwangerschap, dat maakt het stellen van een diagnose erg moeilijk. Toch moet er serieus worden gekeken naar de klachten van de aanstaande moeder en partner.

De wereld om de jonge aanstaande ouders heen feliciteert hen blij en zij weten dat ze eigenlijk blij zouden moeten zijn maar voelt dit niet zo. Voelt de aanstaande moeder zich somber, negatief, leeg en merk je als partner of begeleider dat je zij zichzelf terugtrekt uit het dagelijks leven, maak dit dan bespreekbaar en biedt hulp. De eerst aangewezene hierin is de verloskundige of huisarts. Zij kunnen verder verwijzen naar een Pop poli, coach, counselor of psycholoog.

Hoe herken je een zwangerschapsdepressie?

  • Minder plezier in de dingen waaraan normaal veel plezier beleeft wordt
  • Geen zin in het doen van leuke dingen
  • Niet echt kunnen genieten van het gevoel om zwanger te zijn
  • Moe en misselijk zijn
  • Piekeren of ze wel voor het kind kan zorgen en ervan kan houden
  • Geïrriteerd
  • Schuldgevoelens/ sombere gedachten
  • Gedachten aan zelfdoding

    Oorzaken:

    Een depressie kan getriggerd worden door zowel lichamelijke als psychische factoren. Stressvolle gebeurtenissen zoals overlijden van een dierbare, relatieproblemen, een scheiding, geen ouders meer hebben, weinig steun ervaren vanuit de omgeving, niemand hebben waarop je kunt terugvallen en problemen op het werk, zijn allemaal zaken waardoor een depressie kan ontstaan. Tel hierbij op de grote hormonale veranderingen in je lichaam en de eventuele medische complicaties, dan begrijp je dat dit echt een groot life- event is.    

      Behandeling:

Allereerst is het belangrijk dat de aanstaande moeder wordt geleerd haar gevoelens bespreekbaar te maken. Vervolgens kan dan een behandelplan worden opgesteld, liefst zonder medicatie. De moderne medicatie kan echter gewoon gebruikt worden zonder ernstige gevolgen voor de baby. Dit gaat altijd in overleg met een arts.

Belangrijk is om het voedingspatroon door te nemen. Misschien is aanvulling nodig in de vorm van supplementen, vitamine B6, B12, visolie capsules en vitamine D, (altijd in overleg met de verloskundige of arts). Metingen zijn belangrijk maar iedere arts zal zelf beslissen wat de hoeveelheid zal zijn. Vitamine D maak je aan gedurende de maanden dat de zon hoog staat, dit speelt een grote rol bij de stofwisselingsprocessen. Aanbevolen hoeveelheid is 10 mg maar dit zal in veel gevallen niet voldoende zijn. Vitamine D werkt samen met omega 3 vetzuren en vitamine A, alleen doet het weinig. Bij vitamine B12 zegt de hoeveelheid die wordt aangetoond in het bloed ook weinig, het gaat om de B12 waarde in de cellen.

Het leven invullen als zwangere moet je leren, blijft de moeder gewoon doorrennen en zichzelf voorbij lopen dan liggen de problemen op de loer. Op tijd wat gas terug nemen en rust nemen is belangrijk, maar ook bewegen in de buitenlucht blijft belangrijk. Op de bank gaan hangen is niet goed en lost niks op.

Een depressie kan schadelijk zijn voor de baby, het geboortegewicht kan lager uitvallen en de kans op een vroeggeboorte neemt toe. Ook kan er soms sprake zijn van een mentale achterstand bij de baby. Een zwangerschapsdepressie ( prenatale depressie) komt vaker voor in dezelfde familie. Deze depressie kan zich na de bevalling voortzetten in een postnatale depressie.

De hormoonbalans kan verstoord zijn, maar ook een verstoorde vitamine huishouding kan van invloed zijn. Hormoontherapie kan noodzakelijk zijn, maar soms is er een reden waarom een arts besluit om antidepressiva voor te schrijven, ik ben van mening dat men niet niet alleen de symptomen moet bestrijden. Het blijft erg belangrijk dat er aandacht is voor de aanstaande moeder, zij moet omringd worden met warmte en goede zorgen, maar het is niet nodig om haar te behandelen als een kasplantje.

 

Raadpleeg altijd een arts, verloskundige  of (postpartum)deskundige bij een vermoeden van een zwangerschapsdepressie, zij kunnen je verder verwijzen. 

Of neem contact op met Djoke.nl  per mail kan ook info@djoke.nl of bel gewoon naar 06-44568443