Gefeliciteerd met je vaderschap. Maar wat jammer dat je dit moet lezen omdat je op zoek bent naar meer informatie over een postpartumdepressie bij je partner. Dan ziet je leefwereld er opeens anders uit dan wat jullie hadden verwacht en gehoopt.

angst

Is je vrouw net bevallen en heeft ze zo rond de derde, vierde of vijfde dag last van kraamtranen dan is dit normaal, 70 tot 80% van alle moeders hebben hier wereldwijd last van en doorgaans zijn deze na twee weken over.

Maar wat als zij last blijft houden van huilbuien, verdriet, angstig is om alleen te zijn, overbezorgd is voor jullie kind of juist onverschillig, boos is op alles en iedereen en ontsteekt in woede aanvallen, je mailt en appt met de meest vreselijke verwijten. Je weet dan even niet wat je overkomt en hoe hiermee om te gaan. In het begin zal je er tegenin gaan, maar dat is bij een postpartumdepressie niet de juiste weg. Meehuilen ook niet trouwens.

Het is vooral belangrijk een postpartumdepressie in een vroeg stadium te herkennen en te erkennen. De deskundigen spreken tegenwoordig vaak over perinatale stemmingen (stemmingen rondom de geboorte, dit kan namelijk ook voorkomen tijdens de zwangerschap) en angststoornissen.

Dat een vrouw moe is, emotioneel en weinig slaapt is normaal in deze periode en kan je makkelijk op het verkeerde been zetten. Blijft deze vermoeidheid en is de moeder extreem verdrietig, angstig en komt ze aan of verliest ze gewicht, heeft zij last van paniekaanvallen of van hyperventilatie wees op je hoede ( Lijst met symptomen vind je hier  http://www.lkpz.nl/epds.php

Als partner ken jij je eigen vrouw het beste, vertrouw vooral op je eigen intuïtie, vertoont je vrouw voor jou (extreem) ander gedrag, maak dit bespreekbaar op een rustig moment, praat op een niet veroordelende toon. Als partner heb je veel invloed bij het accepteren van een postpartumdepressie. De woordkeus is van belang, zeg vooral geen dingen als “je bent gek”. Vrouwen hebben begrip nodig, veiligheid en een steun in haar rug.

Vraag gewoon: “wat kan ik doen om je te helpen”?

Houdt het dicht bij jezelf: “ik merk dat je je niet goed voelt, ik merk dat je wakker ligt en piekert etc…” Wacht even een goed moment af voor een gesprek en ga zelf vooral niet schreeuwen en verwijten dat ze in niks meer lijkt op de vrouw die je hebt ontmoet in het verleden.

Het is belangrijk dat de moeder eerlijk kan zijn en zich niet hoeft te schamen. Het is voor een moeder erg moeilijk om te moeten toegeven dat ze het moederschap als heftig en zwaar ervaart, dat zij zich niet gelukkig voelt en zich depressief en angstig voelt. Zij kan er niets aan doen, het overkomt haar. Er gebeurt veel in het lichaam en geest van de vrouw die moeder wordt. In haar brein worden nieuwe verbindingen gelegd die invloed hebben en haar hormoonhuishouding staat op zijn kop.

Een postpartumdepressie komt meestal na de eerste vier weken tot uiting maar kan ook direct na de bevalling optreden of later als zij bijvoorbeeld stopt met het geven van borstvoeding. Ook hier spelen hormonen een grote rol.

Neem contact op met de verloskundige, deze heeft de eerste zes weken na de geboorte van jullie kind nog een functie als vraagbaak, maar je mag ook altijd de huisarts bellen. Deze stelt in eerste instantie een diagnose. Zelf wil ik altijd graag dat er bloed geprikt wordt ter controle van het gebrek van bepaalde stoffen en om te zien of de schildklier goed werkt. Verder is het belangrijk (mantel)zorg te regelen die de vrouw kan ondersteunen. Er zijn overal in het land moeder en kind interventie teams werkzaam.

De moeder heeft soms medicatie nodig of een behandeling met hormonen, aangevuld met vitamine B6 en vitamine D (niet zelf gaan experimenteren). Gesprekken met een deskundige kan haar goed helpen, evenals mindfulness. Een behandeling bij een postpartumdepressie moet op maat worden aangepast, iedere vrouw is anders.

Als partner heb je het echt niet gemakkelijk en kun je ook gebaat zijn bij hulp door een psycholoog, dit is niet iets om je voor te schamen. Het is belangrijk dat je betrokken wordt bij het herstel want een postpartumdepressie is een aanslag op je relatie.

Blijf ook vooral je eigen dingen doen, lekker sporten, afspreken met vrienden etc…

Je moet begrip tonen maar je hoeft je niet helemaal weg te cijferen.

Op deze site tref je meer artikelen aan over deze onderwerpen. http://djoke.nl/informatie/

Bron: Djoke.nl/ Samantha Meltzer-Brocly- Afdeling perinatale psychiatrie van de universiteit van North Carolina Center for Womans mood disorder

Deel dit artikel op jouw favoriete social media kanaal of via Whatsapp…