Mannen en de postpartum(natale) depressie

 

Kunnen wij, mannen, ook een postnatale depressie hebben?

Strikt wetenschappelijk gezien natuurlijk niet. Wij hebben na de bevalling geen hormonen die met ons op de loop gaan en hebben het fysiek ook een stuk minder zwaar gehad dan onze partners.

Aan de andere kant moeten ook onze problemen niet onderschat worden.

Stel je de situatie maar eens voor:

Je partner is net bevallen, heeft het daarbij vaak zwaar gehad en het enige wat wij kunnen doen is support leveren, best een machteloos gevoel.

Dan de dagen daarna: je partner wordt als een prinses behandeld, het kind is het zevende wereldwonder en wat is jouw rol?

Aangifte doen, geboortekaartjes regelen, beschuiten smeren en het bezoek ontvangen.

Als je geluk hebt tref je een van die geweldige kraamverzorgsters die jou ook een beetje vertroetelen, maar als je pech hebt…

Dan na een aantal dagen moet je toch weer naar je werk.

Je weet dat je partner alleen thuis zit met alle nieuwe dingen, maar er wordt toch verwacht dat je gewoon weer aan de slag gaat.

Je thuissituatie zit dan toch steeds in je achterhoofd en aan het eind van de werkdag weer naar huis.

En dan kom je thuis: je weet echt van tevoren niet wat je aantreft, een opgewekte vrouw met een kind wat gewoon doet wat wij in onze naïviteit van een kind verwachten of een huilend hoopje ellende op de bank met daarnaast een huilende baby of elke mogelijke variant daar tussen in.

moeder en kind 696 (1)

De aanblik van deze laatste situatie zou al genoeg kunnen zijn om zelf spontaan in een depressie te komen, maar juist dan is er het moment om jezelf te vergeten en vol voor je gezin te gaan.

Kopje thee, lieve woorden, baby verzorgen, voor gezond eten zorgen en vooral veel luisteren naar wat zij te vertellen heeft. Je zet jezelf daarbij opzij. Zorg wel dat je ook aandacht voor je eigen leven blijft houden.

Kost misschien even wat moeite, maar het is volgens mij wel de enige manier om verder te gaan.

Vaak wordt de situatie vrij snel weer beter, maar mocht je merken dat het langer duurt en er geen verbetering optreedt, aarzel dan niet om eventueel professionele hulp voor te stellen.

Een goede coach kan vanuit haar professie juist dat extra steuntje in de rug geven om er voor te zorgen dat je samen het leuke gezinnetje kunt worden wat je voor ogen had.

Zo landt je misschien toch weer samen op de beroemde roze wolk.

Geschreven door mijn eigen man die met mij drie keer dit proces moest doorstaan en zijn weg zoeken.