Hoera naar huis!

Wat heerlijk, na maanden of weken heen en weer gepeddel naar het ziekenhuis of een verblijf in een Ronald McDonald huis is het zo ver. Jullie kind, broertje, zusje, kleinkind etc… mag naar huis. Dat wordt een groot feest! Of niet? Hoe doe je dat nu en iedereen wil wel komen kijken en verwacht koffie, thee en beschuit met muisjes. Jullie rennen je rot en komen niet aan je kind toe, als er meer kinderen zijn kunnen deze ook danig van slag zijn en jullie voelen je door de mangel gehaald en zijn moe, zo moe.

Hoe pak je dit nu aan?

Ten eerste: heb je nog recht op couveuse nazorg maak daar dan gebruik van. Ik hoor heel vaak in de wandelgangen dat deze niets doen, alleen thee drinken en toch niet weten hoe of wat. Ouders vinden dat de kraamverzorgende niet genoeg weet van couveuse nazorg. Nu heb ik inmiddels duizenden kraamverzorgenden opgeleid en ik weet uit ervaring dat een goede kraamverzorgende goud waard kan zijn de eerste dagen. Dus informeer ernaar bij je zorgverzekeraar.

Bezoek

Als dan eindelijk jullie kindje naar huis mag wil iedereen het liefst gelijk op bezoek komen. In het ziekenhuis hebben jullie als ouders het bezoek vaak beperkt tot de naaste familie en vrienden.

Als ouders wil je vaak niemand teleurstellen en laat je het bezoek gelijk opdraven. Een kraamverzorgende kan helpen het bezoek te organiseren. Ook kan zij makkelijker nee zeggen tegen bezoek dat opdringerig is. Jullie kunnen bijvoorbeeld uitleggen dat het beter is als je als gezin eerst even samen tijd nodig hebt om te wennen. De baby wordt gelijk blootgesteld aan stress en bacteriën en bezoek neemt dat beide mee. Leg ook aan het bezoek uit dat het kind niet van hand tot hand moet gaan, dat brengt onrust en stress mee. Als ouders moet je enigszins worden voorbereid dat het bezoek onhandige dingen kan zeggen. Veel ouders vinden dit moeilijk, vooral als de familie wil langskomen, aan de andere kant voelen ze zich snel “geleefd” door anderen. Het is belangrijk dat jullie leren de touwtjes zelf in handen te nemen. Bezoek geeft graag ongevraagd advies en ze vragen van alles aan jullie en als ouders hebben jullie op je eigen beurt soms geen zin om te antwoorden. Bezoek maakt graag foto’s, dat geflits is onrustig voor de baby (tegenwoordig kun je goed een foto maken zonder flits).

Ook kan het zo zijn dat het bezoek jou als moeder schuldgevoelens aanpraat ( vrouwen zijn hier vaak gevoeliger voor) en jij kunt hierdoor denken dat het jouw schuld is dat de baby te vroeg is geboren (je was ook zo druk, je liep nog hard, je bent ook zo perfectionistisch of juist zo nonchalant). Dat heeft er niets mee te maken. Vaak si de oorzaak niet eens bekend.

De baby heeft intensieve zorg nodig en kan in veel gevallen absoluut niet alleen gelaten worden. Als ouders ben je maanden geleefd en heb je soms wel drie maanden heen en weer gereisd naar het ziekenhuis met veel stress. Eigenlijk gaat het thuis pas goed beginnen en dan kunnen jullie maar beter duidelijk zijn.

Tip voor ouders:

  • een thuiskomst kaartje sturen met bezoektijden op afspraak

  • een agenda naast de telefoon leggen

  • niet teveel bezoek inplannen

  • baby niet van hand tot hand laten gaan

  • ook samen dingen blijven doen

  • verkouden mensen weren ( ook als ze zeggen, ik blijf wel op afstand)

  • pas op bij een koortslip ( dit kan dodelijk zijn)

Bij thuiskomst slaat de vermoeidheid toe.

ouders moeten rust nemen

me time inplannen

tijd inplannen om samen iets te doen

tijd maken om te hechten

hulp durven vragen

telefoonnummer van arts bij de hand hebben

steun in het huishouden durven vragen

hulp inschakelen bij de zorg voor andere kinderen

Bij thuiskomst zie je vaak bewust dat het echt een baby is. Jullie moeten je bewust worden dat bacteriën en virussen van buitenaf komen en erbij horen. Bezoek moet daarom toch nog even handen wassen voor het aanraken, maar ook als ouders zelf moet je goed je handen blijven wassen.

Als ouders kijk je er echt uit naar de thuiskomst maar nu komt er ook stress en angst om de hoek kijken. Het kan je onzeker maken of je de zorg en de verantwoordelijk wel aankunt. Jullie baby moet wennen aan de thuissituatie. Er komt een tsunami van gevoelens op jullie af en je moeten dit gaan verwerken. Jullie hebben veel vragen over de “normale”zorg thuis, maar je maakt je misschien ook zorgen over de toekomst.

Toch hoop ik dat jullie een fijne thuiskomst mogen hebben. Ik ben van mening dat het heel belangrijk is om eerst goed voor jezelf te zorgen, pas dan ben je in staat goed voor de ander te zorgen. Bedenk wel dat een man anders reageert, als vrouw wil je vaak praten en de man gaat liever iets praktisch doen, fietsen, klussen, hardlopen. Maar vooral…

Blijf wel open communiceren!

Mocht je hulp nodig hebben dan mag je mij altijd bellen 06-44568443, appen of mailen info@djoke.nl

Contact met Djoke