Ik word veel gebeld door vrouwen die zwanger zijn of net moeder zijn geworden. Soms door een vader die erdoorheen zit. Tijdens die gesprekken komt vaak naar voren dat ze het eigenlijk helemaal niet zo leuk vinden. Vanmorgen stond in de krant een heel artikel over zwangerschap. Ouders zijn vooral druk met hoe de babykamer eruit komt te zien etc.. Iets wat ik al jaren zeg in mijn artikelen.

Als ik (aanstaande) ouders tegenkom op een beurs of tijdens een intakegesprek gaat het altijd over de praktische kant. Er is een grote groep (aanstaande) ouders van te voren niet bezig met wat het krijgen van een kind doet met jezelf als ouder. Zeg nu zelf (ik schreef dit al eerder) als jij een aanstaande moeder-ouder bent en ik vraag je te solliciteren naar een baan voor het leven, een baan die je vervult 24 uur per dag, zeven dagen per week en dan je hele leven. De arbeidsvoorwaarden zijn ongunstig, bij nacht en ontij uit je bed, op vakantie doe je vooral wat de kinderen leuk vinden, uitgaan schiet erbij in, een oppas zoeken is een heel gedoe. Seks heb je af en toe en soms weken niet, praten? je weet niet meer wat het is. Wil jij die baan? Als je bij je volle verstand bent zeg je vast hartgrondig nee. Maar wat doen wij massaal? Juist wij zeggen volmondig ja tegen de zwaarste job die er is. Maar het zou goed zijn als je van te voren babyles zou krijgen.

Mooi is dat toch. De liefde die je voelt voor je kindje is prachtig, alle clichés zijn waar, je wilt je kind nooit meer missen, je gaat voor je kind door het vuur.

En toch krijg ik moeders aan de telefoon die tegen mij zeggen: “ik voel me niet goed, ik denk dat ik depressief ben”. Gaandeweg het gesprek komt er gelukkig vaak een o ja momentje. Een herkenning als ik benoem dat je ook gewoon moet wennen, niet gelijk depressief bent als het even niet lukt alle ballen in de lucht te houden. Dat het doodnormaal is dat je niet altijd kunt genieten en je misschien gewoon even moet wennen aan het moeder en ouderschap. Dit geldt ook voor de vaders. De wetenschap dat jij toch echt 24 uur per dag, zeven dagen per week en het grootste deel van je leven verantwoordelijk bent voor dit wondertje kan inslaan als een bom. Wordt je even met de neus op de feiten gedrukt en zegt iemand dat dit normaal is en er mag zijn geeft dat een inmens gevoel van opluchting. Een kind krijgen is prachtig, overweldigend en liefdevol. Maar wees voorbereid op het moeder en ouderschap en kijk ook naar de minder rooskleurige kant. Lees je in praat met andere moeders/ouders en zorg dat je samen blijft praten en vooral luisteren naar de ander. De meeste ouders ervaren het eerste jaar als pittig en een situatie alsof ze in een jetlag zitten. Dan komt er opeens een dag dat het zomaar super aanvoelt, wow ouders zijn van dit geweldige kind. Daar doe je het voor.

Maar voel je je wel depressief schroom dan niet om erover te praten en ga even naar de huisarts om bloed te laten prikken. Iedere vrouw die wel met een postpartumdepressie te maken krijgt moet goed geholpen worden. Iedere postpartumdepressie moet je uniek benaderen en behandelen, op maat aangepast aan de moeder en haar gezin.

Leestip:

 

ZwangerTheTrueStory5

Deel dit artikel op jouw favoriete social media kanaal of via Whatsapp…

Comments

comments