Het was een week met vreugde en verdriet. Maandag 25 april kregen wij de sleutel van ons appartement aan de IJssel. Die avond wilde ik toch nog even hoe moe ik ook was, een berichtje plaatsen op facebook voor Diana. Tegelijkertijd kwam toen het vreselijke bericht naar buiten dat Diana was overleden. Ik heb heel hard geschreeuwd, manlief kwam aanrennen en ik kon alleen maar huilen en zeggen: ‘Diana is overleden” hoe kan dit, dit is niet te bevatten. Bizar, een prachtige, sprankelende, mooie en lieve vrouw in de bloei van haar leven, waarom?

De rest van de week volgde ik de berichten op facebook en had het erover met lieve mensen die Diana ook een warm hart toedroegen en veel dichterbij haar stonden dan ik dit deed.

En allemaal reageerden we hetzelfde, dit kon niet, dit mocht niet.

Diana zei een paar weken geleden toen ik haar boek had gekocht tegen mij dat ze benieuwd was wat ik ervan vond. Maar ja, ik wist dat ik pas na de verhuizing weer tijd had om te lezen en heb haar geantwoord dat ik het haar dan snel zou laten weten. En zo raar dat dit nu niet meer kan.

14 mei is Diana jarig en de laatste drie jaar kreeg ik dan een lief berichtje voor onze te vroeg geboren kleinzoon, zomaar even een attent momentje. Achter de schermen chatten we regelmatig.

Vijf jaar geleden leerde ik Diana kennen. We hadden nog nooit van elkaar gehoord en bleken met dezelfde intentie te zijn begonnen aan het begeleiden van moeders en hun gezinnen. Diana vanuit haar achtergrond als verloskundige en ervaringsdeskundige. Ik zelf ook als ervaringsdeskundige en kraamverzorgende. Veel vrouwen klopten weken later bij mij aan dat het allemaal zo zwaar was, ze zich depressief voelden. Ik volgde opleidingen en werd in de praktijk opgeleid.

Sloot me aan bij het LKPZ en kwam Diana regelmatig tegen.

Soms was het wel een beetje eng, we konden hetzelfde denken en droegen allebei graag jurken en jasjes. Haar uitspraken ontlokte mij regelmatig de reactie, dat we soms wel zussen leken.

Maar er is maar 1 Diana en deze prachtige vrouw, moeder, dochter, schoondochter, zus, schoonzus, vriendin en collega is er niet meer. Dinsdagmiddag drie mei wordt er afscheid genomen in besloten kring. Het zal een warm afscheid worden, vol liefde, warmte een lach en een traan. Op afstand steek ik een kaarsje aan voor deze lieve vrouw en herdenk haar op mijn eigen manier. Ik begin in het boek te lezen en zal regelmatig aan Diana denken. Zij was een inspiratie bron voor velen.

Rust zacht, liefdevol en in vrede lieve Diana en bedankt dat je in mijn leven was en ik van je mocht leren.

Dikke zoen, Djoke

Deel dit artikel op jouw favoriete social media kanaal of via Whatsapp…

Comments

comments