Vrouwen moeten alles van zichzelf.

Dit is de kop van een artikel in de krant van vandaag. Internationale vrouwendag staat dit jaar in het teken van “Sisterhood”. Vrouwen moet er voor elkaar zijn en steun bieden. Wat je vaak in de praktijk ziet is dat vrouwen elkaar afvallen, bekritiseren en zichzelf eigenlijk beter vinden dan de ander.

Maar iedere vrouw is waardevol, of je nu werkt, thuis bent en voor je kinderen zorgt, wel of geen moeder bent, of je nu een hoge functie bekleed of schoonmaakster bent, ieder mens is uniek en waardevol voor de maatschappij.

Wat mij raakte in deze kop in de krant was dan ook dat wij alles moeten van ons zelf. Eigenlijk houden we de situatie zelf in stand. Wil je gelijk zijn aan de man dat gaat niet, we zijn niet gelijk en onze hersenen werken anders. Vrouwen hebben popcorn in hun hoofd, gedachtes vliegen alle kanten op en we zijn geneigd veel beren en leeuwen op ons pad te zien. Mannen daarentegen hebben een doosje in hun hoofd, pakken een doosje doen hun ding en gaan naar het volgende. Iets wat wij ons ook kunnen aanleren als we dit willen.

Maar wij denken ook snel dat wij de enige zijn die voor de kinderen kunnen zorgen, wij maken beter schoon, koken beter, denken overal aan, houden de sociale contacten bij, helpen op scholen en zo kan ik nog wel even doorgaan. Wij willen diep in ons hart als Nederlandse vrouw niet altijd fulltime werken. Dat geeft mannen een voorsprong.

Toch zijn er ook veel mannen die fulltime werken, ’s nachts net zo goed hun bed uitgaan om hun kind te troosten, koken, schoonmaken, na een scheiding alleen voor de kinderen zorgen etc… en wat dat betreft niet onder doen voor de vrouw, wel werken zij meer uren.

Ik zeg zelf weleens tegen mijn eigen man, jij werkt fulltime, je doet veel in huis en toen de kinderen thuis woonden ook veel met de kinderen, huishouden en tijdens mijn maandenlange periode in het ziekenhuis hield hij alles draaiende. Maar het lijkt wel of hij dit zowel fysiek als psychisch beter aan kan. Hersenen van mannen werken anders dan die van ons vrouwen. In de landen om ons heen werken vrouwen fulltime ( daar is het wel anders geregeld dan bij ons). Maar willen wij dat eigenlijk zelf ook zo, diep in ons hart? Wij willen ook tijd overhouden voor andere dingen in ons leven. Maar wij leggen onszelf ook veel op wat ervoor zorgt dat er veel vrouwen burn out raken. Wij kunnen niet gelijk zijn, maar wel gelijkwaardig.

Dat is iets anders. Ik werk met vrouwen en hoor zodoende veel levensverhalen. Ik vind vrouwen krachtig en uniek, maar als ik ze aanraad iedere dag in ieder geval eens een kwartier met een boekje en een kopje thee te gaan zitten, hoor ik regelmatig dat dit echt niet lukt. Maar dezelfde vrouwen kom ik tegen met de smartphone in de hand, mopperend op hun kinderen of druk doende hun zaken te regelen. Het altijd en overal maar op moeten en willen reageren kost ons veel tijd. Leg je telefoon ’s avonds eens weg, zet je laptop uit en investeer op een andere manier in jezelf en je relatie. Echt je hoeft niet alles te doen en te kunnen.

Het is een groot goed dat wij in ons land deze keuze hebben, maar we moeten ook aan onze toekomst denken en voor ons eigen pensioen zorgen. Dat betekent dat de vrouwen en de mannen in gesprek moeten blijven en de rolverdeling beter worden bekeken en vervuld, want die man wil misschien ook wel minder werken maar voelt zich verplicht voor het gezin te zorgen. 19 november is het Internationale mannendag.

Deel dit artikel op jouw favoriete social media kanaal of via Whatsapp…

Comments

comments