Weer werden wij geconfronteerd met het verhaal van een moeder die drie van haar kinderen heeft omgebracht. Er wordt gespeculeerd, geoordeeld, veroordeeld maar ook met mededogen over deze moeder gesproken. Ik begrijp vanuit de media dat Yasmine een pittige jeugd heeft gehad en een leven leidt wat zeker niet makkelijk is. Daar heeft ze zelf voor gekozen lees ik dan. ik vraag me af hoe groot die keuze is. Had ze een kraambedpsychose? Heeft nooit, echt nooit iemand iets in de gaten gehad? Of liepen we eraan voorbij met zijn allen? Juist een goede voorlichting over deze onderwerpen is en blijft van groot belang. Het raakt me diep. Ik hoor veel verhalen van moeders en hun partners, gelukkig was daar wel hulp voor, al was dat ook niet direct geregeld. Deze moeder was waarschijnlijk zo beschadigd, gebutst en geknakt dat zij geen uitweg heeft gezien.

Wat is het dan belangrijk om te weten waar je hulp kunt krijgen en dat er een organisatie bestaat als

De Beschermde Wieg, waar moeders hun kindje kunnen brengen, maar ook zelf geholpen kunnen worden.

Laten we niet oordelen, maar er zijn voor al deze moeders.

Deel dit artikel op jouw favoriete social media kanaal of via Whatsapp…

Comments

comments