Djoke.nl bestaat vandaag vier jaar en dat maakt dat ik wat ging denken over hoe het zo is gekomen en gegaan. Nu is Djoke.nl qua leeftijd een kleuter, soms lief dan weer dwars, het kan stormen en het kan lekker rustig zijn. Kleuters gaan naar de basisschool en Djoke.nl gaat ook haar weg vervolgen. Een kleuter laat je vol vertrouwen een stukje los en dan komt hij/zij weer bij je terug. Ik laat Djoke.nl een stukje los en ga er wat anders naast doen, omdat het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Djoke.nl zit in mijn bloed, maar ook kramen heeft mijn passie. Dus ik ga van twee werelden het beste samenvoegen. Hoe mooi is dat?

Zwangerschap, (vroeg)geboorte en postpartum depressies zijn de rode draad in mijn leven, dat bedoel ik niet zwaar maar daar ligt mijn passie en zie ik als mijn missie. Ik wil vrouwen en hun gezin een steun in de rug geven en loop graag een eindje mee op hun reis van het moeder- en ouderschap. Moeder-ouders worden zie ik als een levensreis. Als je op reis gaat maak je plannen, je stippelt misschien je reis uit en hebt een verzekering afgesloten.

Als (aanstaande) ouders ga je ook een reis maken, je maakt ook hier plannen, bedenkt oplossingen en gaat vol goede moed op weg. Gelukkig gaan de meeste reizen goed en de dingen die jij tegenkomt onderweg kun je oplossen. Maar voor deze reis kun je geen verzekering afsluiten helaas.

Alles is voor eigen risico.

Soms kom je op je reis dingen tegen die zich niet op laten lossen, je krijgt te maken met vroeggeboorte, depressies, je moet al die ballen maar in de lucht zien te houden, partners groeien uit elkaar en gaan vervolgens hun eigen weg. De reis door het leven gaat gepaard met vreugde maar ook met diepe dalen en soms dreig je te verzuipen en ben je op zoek naar een reddingsboei. Daarna ben je in staat weer zelf je reis te vervolgen, het blijkt een eindeloze reis, er komt geen einde aan en iedere keer als je denkt dat je er bijna bent dient zich weer iets anders aan. Zo gaat het nu eenmaal in het leven, je reis begint al als je als eitje of zaadje samensmelt en er een baby gaat komen. Dan volgt de zwangerschap en de geboorte, dan begint de reis door het leven, boeiend en intensief, leuk en soms minder leuk.

Mijn eigen reis bleek een pittige te zijn, er kwamen postpartumdepressies op mijn pad, zware operaties en problemen die niet misselijk waren en zijn. Maar er kwam ook heel veel moois op mijn reis door het leven, liefde, warmte, geluk, mooie dingen en die wegen grootscheeps op tegen dat wat er ook is.

Wat was ik blij met de steun van mijn man en de huisarts die mij door drie postpartum depressies sleepten. Bij de vierde had ik slechts last van een milde depressie. Iedere dag kwam de huisarts langs en dat was zo waardevol. Dat wilde ik ook voor vrouwen en hun gezin. vanuit dat gevoel is Djoke.nl geboren, eerst was het een zaadje, het ging ontkiemen en door veel liefde en aandacht groeide het verder.

Als kind had ik een droom, ik wilde graag kraamverzorgende worden. En zomaar kwam opeens het inzicht: “volg je hart” en ik ben de opleiding kraamverzorgende gaan doen met steun van mijn lieve man en kinderen.

Jaren heb ik met plezier gewerkt en honderden vrouwen en hun gezin mogen begeleiden ( ik heb ze laatst geteld). Maar het bleef kriebelen, ik wilde meer en besloot dat de tijd rijp was, ik ging weer studeren en heb Djoke.nl opgezet, dat is vijf jaar geleden, ik begon met teksten schrijven en maakte de website.

Vandaag vier jaar geleden ben ik ingeschreven bij de Kamer van Koophandel. Beetje naïef was ik wel in het begin. Vol vertrouwen werd ik met schade en schande snel wijs in de rat-race van het ondernemerschap. Maar ik kwam ook veel geweldige mensen tegen.

Nu vier jaar later heb ik tientallen moeders mogen begeleiden en weer op de rit helpen krijgen. Ik geef trainingen aan mijn lieve collega kraamverzorgenden. Meer dan twee duizend zijn er nu geschoold door mij, vrouwen krijgen in een vroeg stadium voorlichting en begeleiding, hen wordt de weg gewezen als het wel mis gaat. Dankbaar ben ik dat ik dit werk mag doen.

Maar na vier jaar begint het te kriebelen en vanaf 1 mei ga ik dan weer mijn hart volgen, Djoke.nl blijf ik uiteraard gewoon doen, dat kan en wil ik niet loslaten. Maar ik ga ook weer in een eerder stadium de moeders en partners begeleiden. IK GA WEER KRAMEN! Dat betekent voor mij, er weer bij zijn als een baby samen met de ouders aan de reis door het leven begint. Heerlijk bevallingen doen, de ouders op de rit helpen en ze een stevig fundament helpen leggen onder het moeder- en ouderschap.

En ik…ik voel me een bevoorrecht mens. Was mijn reis tot nu toe niet zo verlopen dan had ik nooit mijn werk kunnen doen, dit leer je niet uit de boeken, dit is gevoel, liefde, warmte en een diepe genegenheid voor de ander.

Trots ben ik ook, vier jaar DJOKE.NL yeah ik ga het vieren!

Deel dit artikel op jouw favoriete social media kanaal of via Whatsapp…

Comments

comments