Zwangerschap & Geboorte

Als roze wolken minder roze kleuren

Je bent trots op jezelf en je lijf. Er gebeurt zoveel in je lichaam. Je kunt het niet bevatten, je lichaam is in staat een baby te maken. Een wondertje, een uniek mensje. Dat voelt geweldig. Maar ook abstract in het begin.

Je hebt een zwangerschapstest gedaan en je bent zwanger. Je bent blij, het liefst wil je het wel van de daken schreeuwen: ” wij zijn zwanger en worden papa en mama”!

Maar ook een zwangerschap kan geen roze wolk zijn, je twijfelt of je wel een goede ouder zult zijh, vind ik het wel zo leuk om een kind te krijgen? Ik voel me zo misselijk en ongelukkig, hoort dit erbij? Allemaal vragen welke je kunt krijgen in deze maanden en dat is ook heel normaal.

Na ongeveer negen maanden is het zover, de baby wordt geboren. Wat is dit hard werken, niemand heeft je voorbereid op de pijn en uitputtingsslag die dit kan zijn. Maar eindelijk heb je je zoon of dochter op je buik liggen. Met een kind wordt naast blijdschap ook een angst geboren en het geeft een zwaar verantwoordelijkheidsgevoel. De eerste week gaat voorbij met knuffelen, badderen, voeden en bezoek. Je wordt geleefd, maar het is ook gezellig en mooi. Je kan niet ophouden met het kijken naar je kind.

Maar er zijn ook slapeloze nachten, iedere twee uur wil je kind drinken. Je hebt misschien hechtingen en last van stuwing en aambeien. En bezoek is leuk, maar o zo vermoeiend. Je partner rent van hot naar her en je kunt samen geen gesprek voeren. Je moppert op elkaar en stiekem denk je… is dit het nu? Wat valt het soms tegen, dag en nacht in dienst van je baby. Soms ontbreekt je moedergevoel, je bent vooral moe, moe, moe. Je loopt met een hoofd vol watten door je huis. Dag en nacht gaat het verzorgen van de baby door en om de twee, drie uur moet je voeden. De kans op een borstontsteking is aanwezig. Kortom, je roze wolk kan ook anders kleuren.

Al deze gevoelens horen er bij, ze vormen je tot ouders. Samen ga je de weg ontdekken en invulling geven aan het ouderschap. Voor een moeder is dit anders dan voor een vader. Sommige mannen zijn wat onhandig in hun uitlatingen en jij kunt je daar ongelukkig onder voelen. Vaders moeten snel weer werken en jij zit thuis met de baby. Natuurlijk ben je blij, maar soms voel je je misschien ook jaloers, het lijkt of het leven van je partner gewoon doorgaat. Vaders ‘vaderen’ en moeders ‘moederen’ iedereen verwerkt dit op zijn eigen manier. Het is belangrijk om met elkaar te blijven praten. Doe dit ook als je je wat minder goed voelt.

Soms wordt de roze wolk echter grijs en kan er sprake zijn van een postpartumdepressie, trek dan aan de bel.

Lees meer over Postpartumdepressie!

Contact

error: Content is protected !!
Chat openen
Maak hier je afspraak
%d bloggers liken dit: